Hastaneler Arası Hasta Transferi: Özel Ambulans Rehberi

Hastaneler arası hasta transferi, bir sağlık kuruluşundan diğerine yapılan planlı veya acil hasta naklini ifade eder. Transfer süreci yalnızca fiziksel taşıma değil, klinik bilgi aktarımı, kabul koordinasyonu ve nakil sırasında kesintisiz bakım sürekliliğini kapsar. [1]Kaynak: Ambulanslar ve Acil Sağlık Araçları ile Ambulans Hizmetleri Yönetmeliği (RG-8/1/2025-32776) — T.C. Sağlık Bakanlığı

Neden Hastaneler Arası Transfer Yapılır?

Hastaneler arası transfer kararı çeşitli klinik ve idari sebeplerle alınır:

1. İleri Tanı ve Tedavi İhtiyacı

• MR, PET-CT, anjiyografi gibi ileri görüntüleme mevcut hastanede yoksa
• Özel tedavi protokolleri (radyoterapi, kemik iliği nakli) farklı merkezde uygulanıyorsa
• Robotik cerrahi veya hibrit ameliyathane gerektiren prosedürler

2. Uzman Hekim Erişimi

• Hastanın tanısına uygun branş uzmanı başka bir merkezde ise
• İkinci görüş (second opinion) talebi varsa
• Cerrahi müdahale farklı bir merkezde planlandıysa

3. Yatak ve Yoğun Bakım Kapasitesi

• Mevcut hastanenin yoğun bakım yatağı doluysa
• Hasta profili, farklı bir yoğun bakım ünitesi gerektiriyorsa (neonatal, kardiyak, nörolojik)
• Uzun süreli yatış planlamasında kapasite yetersizliği

4. Hasta ve Aile Tercihi

• Hasta veya ailesi farklı bir hastanede tedavi görmek istiyorsa
• Sigorta anlaşmalı hastaneye geçiş talep ediliyorsa
• Hastanın yaşadığı şehirdeki hastaneye dönüş planlanıyorsa

5. Sevk Zorunluluğu

• Devlet hastanesi kapasitesini aşan vakalarda resmi sevk
• Travma merkezi veya yanık merkezi gibi özel merkezlere yönlendirme
• Acil servisten definitif bakım merkezine nakil

SBAR Devir Teslim Protokolü

Güvenli hastaneler arası transferin temel taşı, yapılandırılmış klinik devir teslimdir. SBAR (Situation-Background-Assessment-Recommendation) protokolü, Dünya Sağlık Örgütü tarafından önerilen uluslararası standarttır. [2]Kaynak: SBAR Communication Tool for Patient Handover — World Health Organization

SBAR Bileşeni	Açıklama	Örnek
S — Situation (Durum)	Hastanın mevcut durumu ve transfer sebebi	"68 yaş erkek hasta, KOAH akut alevlenme, NIV desteğinde, yoğun bakım yatağı için transfer"
B — Background (Geçmiş)	Hastanın tıbbi geçmişi ve mevcut tedavi	"Bilinen KOAH, DM tip 2, 3 gündür yatıyor, antibiyotik ve bronkodilatör tedavisi devam ediyor"
A — Assessment (Değerlendirme)	Mevcut klinik değerlendirme ve vital bulgular	"SpO₂ %91 (NIV ile), TA 130/80, nabız 96, ateş 37.2°C, bilinci açık ama takipneik"
R — Recommendation (Öneri)	Transfer sırasında gerekli bakım ve öneriler	"NIV desteğine devam, O₂ satürasyonu %90 altına düşerse hekim bilgilendirilsin, IV antibiyotik planlanmış"

SBAR Uygulamasının Faydaları

• Kritik bilgi kaybını önler
• Transfer ekibi, hasta hakkında yapılandırılmış bilgi alır
• Kabul eden hastane hazırlık yapabilir
• Medikolegal açıdan kayıt altındadır
• Ekipler arası iletişim standardize edilir

Üç Hizmet Seviyesi

Hastaneler arası transferde, hastanın klinik durumuna göre uygun hizmet seviyesi belirlenir. [1]Kaynak: Ambulanslar ve Acil Sağlık Araçları ile Ambulans Hizmetleri Yönetmeliği (RG-8/1/2025-32776) — T.C. Sağlık Bakanlığı

Seviye	Ekip	Donanım	Uygun Hasta
Standart	Paramedik + sürücü	Sedye, O₂, temel izlem	Stabil, monitörizasyon gerektirmeyen
Doktorlu	Hekim + paramedik + sürücü	Monitör, EKG, SpO₂, BP, ilaç seti	Klinik risk taşıyan, IV tedavi devam eden
Yoğun Bakım	Hekim + sağlık personeli + sürücü	Ventilatör, infüzyon pompası, ileri izlem	Ventilatöre bağlı, yoğun bakım transferi

Hizmet Seviyesi Seçim Kriterleri

• Standart: Stabil vital bulguları, IV tedavisi olmayan, yürüyemese de oturabilen hastalar
• Doktorlu: Sürekli oksijen ihtiyacı, IV ilaç alan, EKG/SpO₂ izlemi gereken hastalar
• Yoğun Bakım: Ventilatöre bağlı, çoklu infüzyon alan, bilinç düzeyi düşük, hemodinamik stabil olmayan hastalar

Transfer Öncesi 8 Maddelik Kontrol Listesi